Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gestroomde eeuwige volheid, die der nog niet ingedronken onuitputtelijke weelde geweest zijn.

Zoo was het eer de zonde geboren werd, zoo zal het zijn als eens de zonde uit onze schepping zal zijn uitgedragen. Geen volstrekte verberging en daarom ook geen openbaring in een zin die de diepte van dit woord uitput. En ook voor het tragisch tusschenbedrijf, waardoor dat heerlijk verleden het onze niet meer, en die heerlijke toekomst de onze nog niet is, mist, wat van Gods heerlijkheid in zijn schepping overbleef, dat echte kenmerk, waardoor het begrip van «openbaring» is bepaald. Denkt men de zonde "weg, dan is er levensmeêdeeling Gods, die van het centrum uitgaat en naar den omtrek henenleidt. Met de zonde is het openbaring geworden, die van den buitensten omtrek naar het centrum terugvoert, om ten slotte eerst levensmeêdeeling te worden.!

Maar ook al wil men de golvingen van het leven Gods onder rle oppervlakte der gevallen schepping, nog met den naam van algemeene of natuurlijke openbaring blijven bestempelen, dan nog kan van een geschiedenis dier openbaring nimmer sprake zijn. Ons inzicht in die openbaring moge van het mindere tot het meerdere voortschrijden. Onze kennis van die openbaring aan de wet der ontwikkeling onderworpen zijn, en dus een geschiedenis van de subjectieve toeëigening dier openbaring zich denken laten. Maar op zichzelve beschouwd is een ontwikkeling dier openbaring volstrekt ondenkbaar, en kan dus niet gezegd worden, dat ze een geschiedenis doorloopen heeft.

Wel is de natuur niet stationair, en hebben de wijzigingen die haar leven ondergaat, hebben vooral de

Sluiten