Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Hij was eenzaam ia het eiland, banneling op Pathmots rots,

Om 't getuigenis van Jezus, om de woorden onzes Gods."

Het was op den dag des Heeren, dat Johannes eene stem achter zich hoorde, als van eene bazuin, zeggende: „Ik ben de Alfa en de Omega, de Eerste en de Laatste; en, hetgeen gij ziet, schrijf dat in een boek en zend het aan de zeven gemeenten, die in Ivlein-Azië zijn.' En hij keerde zich om en zag den Zoon des menschen tusschen de zeven gouden kandelaren. De Zoon des menschen! Hij zag Hem nog vroeger in geheel andere omstandigheden; daar was het naakt uitgestrekt aan het gevloekte kruishout, hier bekleed met een lang kleed tot de voeten; daar met gebroken oogen, hier zijne oogen gelijk eene vlamme vuurs; daar met eea doornenkroon op het bebloede hoofd; hier hoofd en haar wit gelijk als witte wol, gelijk sneeuw; daar met den klaagtoon op de lippen: „Mij dorst", hier met eene stem als van eene bazuin: „Ik ben de Alfa en de Omega"; daar het Lam dat geslacht werd, hier het Lam, dat op den Troon zit; daar de lijdende, hier de verheerlijkte Zoon des menschen. En toen Johannes Hem zag, viel hij als dood aan Zijne voeten; doch de verheerlijkte Heere leidde Zijne rechterhand op hem en zeide: „ Vrees niet! Ik ben de eerste en de laatste; en Die leef, en Ik ben dood geweest; en zie, Ik ben levend in alle eeuwigheid, Amen. En Ik heb de sleutels der hel en des doods.'''

V rees niet! Hoe liefelijk moeten den grijzen Apostel die woorden in de ooren hebben geklonken. Als dood viel hij ter aarde, en geen wonder: de zondige mensch eene deur ontsloten in de gewesten des vredes! O! het was de hand van den Almachtige, Die hem staande hield en zorgde, dat hij bij den aanblik van den Machtige niet verpletterd werd. Het „vrees niet" van uen Heere was hem dan ook een sterke prikkel; de man,

Sluiten