Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wat uw Heiland om uwentwille geleden heeft. Ja, zie het goed aan. Aan het sterfbed wordt de sluier opgelicht; ddar zien wij wat de vrucht der zonde is; dadr aanschouwen wij onze schuld en Zijne liefde.

De Apostel wijst ons nog op een ander middel tegen onverschilligheid, als hij zegt: „Ik sterf alle dagen." Sterven en dood worden vaak met elkander verward. Sterven is iets dat aan den dood voorafgaat, dat in den dood na korter of langer tijd zijne voltooiing heeft. Wij hebben hier op aarde menige moeielijke les te leeren, maar de moeielijkste van allen is om te leeren sterven. Datgene waarin wij ons niet dagelijks oefenen, zullen wij nimmer kunnen. Daarom als de Apostel zegt dat hij alle dagen sterft, wil hij daarmede te kennen geven, dat hij dagelijks iets in den dood geeft. Het oude ik moet in den dood. Wanneer u de Heiland ontmoet heeft, en gij in Hem uwe rechtvaardigheid gevonden hebt, begint voor u het nieuwe leven en geeft gij het oude in den dood. Dat is uw dagelijksche arbeid. Wanneer gij dien volbracht hebt, neemt uw Heiland u tot zich in het Vaderhuis. Alle diakonessen, die bij sterfbedden ongevoelig geworden zijn, hebben dit kenmerk, dat het dagelijksche sterven is opgehouden en het vleesch — zij het ook in zijn' fijnsten vorm -— zijne macht over den geest heeft hernomen.

En nu nog iets: ieder sterfbed zij u een getrouwe spiegel van uw eigen einde. Van de twaalf uren, die het uurwerk u dagelijks afkondigt, is ééne uwe doodsure. O dat iedere goddelijke prediking, die wij aan de sterfbedden zien en hooren, de diakones mocht dringen

Sluiten