Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vóór Hem aan menschen was geschonken van goddelijk licht en leven. Daarom vereenzelvigt Hij zich met de woorden en daarin met den geest van den ouden dichter. Als iets ons huiverig kan maken voor geringschatting van het geheugen ten opzichte van geestelijke waarden, dan wel dit citaat van Golgotha. En als iets ons de beteekenis kan bijbrengen van het psalmboek met zijn uitdrukking van alles wat maar een menschenhart kan bewegen in de tegenwoordigheid van God, dan wel dit contact met dezen bijbel in het klein.

De aanhaling constateert iets verschrikkelijks: dat Jezus verlaten is door den Vader. Wij hadden dit niet verwacht, integendeel. Wij zagen Jezus verlaten van allen, van vijand en vriend, maar wij vonden Hem, ook aan het kruis, éen met den Vader. Deze eenheid alleen stelt Hem in staat de woorden te spreken, die wij tot nu toe hebben gehoord : het gebed voor zijn vijanden, den laatsten wil ten aanzien van zijne moeder, de belofte aan den kruiseling. En nu spreekt Jezus van verlatenheid en dit ten opzichte van God. Hij zegt niet, dat Hij den Vader zou hebben verlaten, zooals ieder onzer altijd moet erkennen als de oorzaak van elke verlatenheid door God. Hij zegt uitdrukkelijk,tottweemaal toe: ,,mijn God." Hij houdt dus aan den Vader vast, ondanks alles. Hij zegt, dat de Vader Hem verlaten heeft. Hij is alleen gelaten, en dit terwijl Hij meer dan ooit de nabijheid van God behoeft, nu alles Hem heeft begeven

Sluiten