Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

VERTELLINGEN. I67

gewoonlyk uitterusten op eene vrye, met enkele wilgen beplante plaats, waar ik hem meestentyds, wanneer ik uiten hy naar Wolfenbuttel terug keerde, tegen eenen wilg geleund, vond Haan. Het kan zyn dat hy van dit fchynbaar toevallige opzettelyk gebruik maakte, dewyl hy my hier gaarne afwagtte, om de aalmoes te ontvangen, die ik hem altoos plagt te geven.

Op zekeren dag zag ik in Wolfenbutlsl eenen invaliden naar het graf draagen, en vernam toevallig, dat het dezelfde was, die zoo vlytig hout verzameld had, en die my zoo dikwyls bejegend was.

„ Dus zult gy noch heden, noch immer, weder eene aalmoes van my aannemen," dagt ik, en wenschte hem de eeuwige rust*

Toen ik des avonds laat uit de ftad naar huis ging, en de plaats naderde 3 waar ik den houtdraager in zyn leven zoo menigmaal gezien had, vielen myne oogen onwilkeurig weder op dat plekje. En wat zag ik ? — De begravenc oude, dien ik toch eene zagte rust

had

Sluiten