Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

C 252 >

%ich op nieuws voor myn geest, en doorliefdes myn hart by de herdenking der onheilen, die zyhad moeten uitftaan, om eindelyk in dien allerellendigsten ftaat te geraaken, waarin ik haar nu aanschouwde. —•— Terwyl ik my.dit alles met een grievend leed herrinnerde, werd

zy wakker, doch, helaas! zy kende my

niet: zy was reeds geheel buiten kennis!

Ik fcnielde by haar neder; ik nam hare

hand, en bare koude wangen kusfende, zeide ik, „ Fanny,, uwe Lucia is in Engeland terug gekeerd: — Zy brengt u leeven, en vreugde,

en geluk. > Doe uwe oogen op, myn.'

waardfte! hebt gy dan uwe Lucia vergelen ?"

Zy vestigde hare Schemerende oogen op my met zulk eene ongevoelige verwondering, en Zonder de minste herinnering of kennis van myn perfoon, dat het my geweldig ontroerde. —Ik beurde haar in myne armen op, en gaf haar eenige druppels van een hartverfterkend middel, dat ik by my had. — Zy keek my nogl jnaals aan, zonder eenig het minfte teeken van lierinnering , en zeide in afgebroken woorden, met eene. zeer flaauwe ftem, — Iktwyfel Madam, zeg my, hebt gy ooit een man gehad? ■***»

Sluiten