Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

TREURSPEL.

97

hevelen, myn hart echter onbekende en yffélyke bekommeringen aanjaagen. Dorval fchynt niet alleen van al die weltevreedenheid en blymoedigheid ontbloot,die, voor weinig tyd, zo veel deel hadden in de bevalligheid zyner onopfpraakelyke jeugd; maar zyn gemoed fchynt door angften gejaagd te worden, die hem onbevallig maaken, en het hart zynes vaders verfcheuren. Een enkel opflag zyner oogen heeft my doen fidderen . . . Dezen fchok van ontroering heb ik voor hem bedekt gehouden. Lucia, met alle haare tederheid en onderwerping, brengE my in vermoeden ,dat zy iet roekeloos en ftoutmoedigs voorheeft , 't welk een fchadelyken invloed zou kunnen hebben op de tederfte deelen van vriendfchap en liefde, die tuffchen haar en my zo lang, onafgebroken, beftaan hebben. Aan het huis van Dorife komende, werdt my bericht, dat zy naar deze wooning gegaan was, om Dorval te fpreeken. Fanny , heeft my , voor weinige oogen* blikken, verhaald, dat gy jongvrouwe Dorife in het vertrek van Lucia, die, volgens haar zeggen, ongemeen bedrukt en ontroerd is , gebragt hebt. Ik heb my in de kamer van Dorval begeeven Hy zat aan zyn fchryftafel ftondt, zo dra ik inkwam , terftond op — liep naar my toe — viel my om den hals en weende bitterlyk, zelfs, 't geen ik hem nimmer heb hooren doen,bord. hy uit in luide fnikken en zuchten. Hy kufte myne handen en bcfproeide ze met zyne traanen, my, met afgebroken woorden, biddende, hem alleen te laaten. Ik wilde G hem

Sluiten