Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

TREURSPEL

U3

zyne verwachting te mistrouwen, 't Verdenkt de wettigheid zyner hoope. Ik word als gejaagd!... Waar

blyfc de vader van Dorval waar Dorife

waar Dorval zelf? . . . Men laat ons — waarlyk men laat ons te lang alleen. Ons lot tergt — of het geluk bedriegt ons.

Richard. Ik durfniet zeggen, dat ik zonder angftvalligheid ben ... Dit vertrek wordt my akelig ... Wil ik heen gaan? . . Wil ik Dorval bericht geeven? Lucia.

De braave Eduard heeft het verbooden. Veelligt wil hy Dorval zelf van het gebeurde onderrichten, althans hy wil hem, naar 't fchynt, niet verraft hebben. Wie kent het hart eenes zoons beter dan de vader? Mogelyk wordt nu de befte der zoonen van den edelften der vaderen, terwyl wy op hen wachten, omhelsd... Maar, zyt gy waarelyk ook angftvallig?

Richard.

Ik beef zelfs.

Lucia, (zeer verlegen.)

Wat zegt gy Richard !. .

Richard.

Zo men langer weg blyft, zal ik het bevel van den vader moeten veronachtzaamen, om den zoon te omhelzen ... Ik zal myne toeneemende verlegenheid niel veel langer kunnen draagen... Ik hoor...

TWEE-

Sluiten