Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

TREURSPEL.

*35

Dorval.

Myn vader! (hem de hand toereikende!) Befte der menfchen! . . . Myn vader, ik zou u te voet vallen, maar myne krachten zyn weg, en welhaast, zal ik van Item en gevoel beroofd zyn. Zo ik my zeiven niet erkend had — niet had moeten erkennen voor een der gruwelykften voor

een fchenner der geheiligde wetten van natuur en reden en godsdienft, federt ik Lucia met oogen van een minnaar befchouwde, ik zou geen gewaand, door een wezenlyk gruwel , hebben willen herftellen. Ik heb vergift toebereid en gedronken.

(pp zyn hart wyzcnde.)

Hier begon myn kwaal. . . Hier knaagt het vergift. . . Hier begin ik de aanvallen des doods te

voelen. . . Nu het te laat voKirekt te laar is, nu

berouwt my de misdaad, waar aan ik myn heul gezocht heb. Ik heb Richard te danken, dat ik in zo verre geruft fterve, als zyn bericht my overtuigd heeft, dat Lucia myne zufter niet is, en dat zy, met uwe toeftemming, myne echtgenoote zou geweeft zyn.. . ó Myn vader vergeef my, dat ik my van een leeven, dat ook u toebehoorde, omdat ik het van u ontfing, beroofd heb.' Indien gy wilt, wat myne ziel — myne arme ziel geleeden — met welke aandoeningen en benauwdheden zy heeft geworfteld, gy zoudt, door medelyden, tot vergeeving worden gedrongen.. . Vergeef den ongeI 4 luk-

Sluiten