Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

400 De TWEE EDELLIEDEN v*w VERONA,

Thurio.

Zedert zyne verbanning heeft zy my noe het meest veracht, myn byzyn vervloekt, en op my zodanig gefcholden. dat ik alle hoop verloren heb van haar ooit, te zullen verkrygen.

de Hertog.

Deeze flaauwe overblyffelen der liefde zynfiguuren, die in eene ysfchots gefneden zyn, en door één uur warmte tot water verfmelten , en haare gedaante verliezen. Een korte tyd zal haare yskoude gedachten doen fmelten, en haar den onwaerdigen Valentino doen vergeeten. (Proteut komt op bet Tooneel ) Hoe is het, Signor Proteus ? Is^uw landsman vertrokken achtervolgens myn be-

Proteus. Hyis vertrokken, myn Vorst.

deHertog. Myne dochter is zeer droevig over zyn vertrek.

Proteus.

dooden t7d ' my" V°m' zaI die droefheid de Hertog. Dat geloof ik ook, maar Thurio denkt datnie'. Proteus, het goed gevoelen, dat ik van u heb opgevat, wam gy hebt my eene blyk van uwe dienstvaardigheid gegeven, is oorzaak, dat ik des te vryër met u mag fpreeken.

Proteus.

Ik wensch niet langer te leeven, dan ik my getrouw zal toonen aan uwe HoogheiddeHertog.

«,OnLW4tt, h00 gaarne ik een hwelyk tusfchen Mgnor Thurio en myne dochter zou bewerken. Proteus. Dit weet ik, myn Vorst.

de Hertog. En gy zyt ook niet onkundig, denk ik, dat zy zich tegen myn' wil aankant. Pro.

Sluiten