Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

34? CAJUS MARCIUS CORIOLANUS.

echtgenoote komt vqoruit, daarna de geëerde vorm. waarin deeze vleefchklomp gevormd is. en aan haar hand de kleinzoon van haar bloed. Maar weg met de aandoening• weg met allen de plichten en rechten der natuur! Laat ik het thans voor eene deugd houden onverbiddelyk te zyn. (Virginia buigt zig vtor hem neder ) Wat is deeze vernedering waerdig, en deeze duivenoogen, die zelfs de Goden meineedig zouden kunnen maaken ? Ik bezwyk, en ik gevoel, dat ik van geene flerker ftof gevormd ben dan anderen. (Volumnia bnigt zicb insgelyks neder.) Myne moeder buigt zich, even alsof de hooge Olympus zich in eene fmeekende houding voor een' molhoop nederboog; en myn jonge zoon heeft een gelaat van tuflchenfpraak, uit hetwelk de vermoogende item der natuur my toeroept: " ont. „ zeg hem niets I " Laaten de Volfcers Romen omploegen , en geheel Italiën eggen; ik zal nooit zo kinderachtig teder zyn, dat ik de infpraak der natuur zal gehoorzaam en, maarmyzoftandvaftigtoo. Tien, alsof de menfch zichzelven gefchapen had, •n geen ander bloedverwantfchap kende.

Virginia.

Myn Heer en Gemaal >

Coriolanus.

Dit zyn niet meer dezelfde oogen, die ik in Romen gehad heb.

Vi r 6 i n i a.

De droefheid, die ons zo zeer veranderd aan u vertoont,doet u dit denken.

Coriolanus.

Ik heb thans, even als een Hechtetooneelspeeler myne rol vergeten, en ik ben zoverre daaruit geraakt, dat ik my niet meer dezelve kan herinneren. — Waardft gedeelte van myn leven, vergeef my myne wreedheid; maar zeg echter daarom niet. " Vergeef het aan onze Romeinen. —Ach! een'kus, zo langduurende als myne ballingfchap, zozoetals

myne

Sluiten