Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

X 220 ):(

Zeedert eenige Jaaren heeft men 'er de getrouwe aankleevers aan de leer der Erfzonde, toegercekende gerechtigheid en rechtvaardiging uit genade ( die zoo duidelijk in de 90, nc, 13e. en 31e. Artijkel geleerd worden) veelal geteld onder de Methodijien, met welken naam men voorheen de Antinomianen en MijJliken benoemde, en , fchoon ik een Engelsen fchrijver van onzen tijd (a) niet wil nazeggen, dat de „ meefien en de beroémdfte Leeraars Arminianon of Socinianen, of zelfs Deïften zijn," valt het niet te ontkennen, dat de losheid van gevoelens dagelijks algemeener wordt; reeds in het voorige hebben wij dit van de Arrfanerij en Socinianerij beweezen , en den e'e'nen en anderen genoemd, die zijne Gemeente vaarwel gezegd, en openlijk zich bij de beftrijders der Drie-e'e'nheid gevoegd heefc, bij welke ik Chambers, Tijrrwhit , Evanson en Harries voegen kon, en vooral den onder ons beroemden Gefchiedfchrijver, ' Doctor Robertson, die een Antitrinitarisch fchool te Wolverhampton heeft opgericht. Bij

Wanneer ik intusfehen zoo fpreek, dan fprcek ik niet van bijzondere Leeraars,, maar van de Kerk-leer, en de Confèsjïe, welke dc geheele Geeftelijkheid, zoo wel als bij ons, verpligt is te onderteekenen, welke 39 Artijkelen ik wel wilde, dat aan onze Landgenooten meer bekend waaren. Ik bezit wel een Common-praijer, of Liturgie-boek der Engelfche Kerk, in Engelsch en Nederduitsch neevens elkander, gedrukt te Am'ft. i?rr, maar dat niet zeer gemaklijk te verkrijgen is , waar in men' die geloofsbelijdenis vindt, pag. 548. In de franfche uitgaave, onder den tijtel: La Liturgie ou formulaire des prieres publiques Jelon i'ufage de l'Eglife Aiiglicane, Lond. 1764, vindt men die op pag. 417. Als men zich bij ons minder gedroeg, naar den ouden regel, het is Sicn , niemand vraagt 'er naar, dan was het wel de moeite waardig dezelve afzonderlijk uit te geeven•: 'er is eene Verklaaring van,, door den Bisfchop G. Burnet, in het Nedcrd. uitgegceveifte Delft, Anno 1719.

00 Wendeborn Tegemv. Staat van Gr. Britt. T. 3. p. 129, 145.

P 3

Sluiten