Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

2o A A NT M Y N E K U N S T VRI E N D E N.

Mercator zag weldra zyn groot krediet gefluit: Van deftig' koopman zich herfchapen in een' guit, Wiens winzucht de eerlykheid en deugd heeft afgezworen; Mercator wierd verguisd, gefcheurd by de Ezelsooren.

Pruldichter Mevius, die, onvermoeid van long, Zo dikmaals 't fterflot der gefchavot teerden zong; Baangracht en Franfchepad fteeds boeide aan zyne fuaaren;.

En E s drukpers hield aan 't glyen , veeie jaaren;

Wiens morsfig dichtbanket van ieder word bemind, Die Hechts in Bavius fchotvaerzen fraaiheid vind : Held Mevius, die na zyn' dood niet wenscht te lecven, Word door zyn maag-alleen tot rymen aangedreven: Doch fchoon hy enkel poogt naar 't lieve brood te Haan, Kon Hechts zyn poëzy de kommeny ontgaan, Zo waar' dc onflerflykheid gewis aan hein befchoren; Hy wierd vergood om zyne onmaatige Ezelsooren.

Dus ziet ge,ó vrienden! waar ge uwe oogen ook bepaalt, Hoe 't menschdom met het merk der drieste domheid praalt; Met Ezelsooren, die, by 't fnood misbruik der reden . Ontlpruitén uit elks aart, elks hart en kwaade zeden.

De

Sluiten