Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

C 18 )

Wat voorfpoed zweefde door mijn dagen?

Hoe vrij van doornen waer' mijn pad? Mijn boezem zou niet rustloos jagen,

Indien ik zulk een ziel bezat.

Dan loosde ik, icdren ftond, geen' zuchten: 'k Leed dan niet, waer een wormpje lijdt;

'k Zou dan geen vrolijkheid ontvlugten, Opdat mijn hart zich 't fombre wijd'.

Wat heil! met onverfchillige oogen,

Zag ik mijn tegenfpoeden aen, En zou, bedaerd en onbewogen,

Langs 't graf der beste Moeder gaen!

Hoe! - 'k zou mij van dien wellust fpanen! Niet weenen op mijn Moeders graf! —

Neen; nooit fta ik het zoet dier tranen, ó Ongevoeligheid! u af.

Het waer genot van 't menschüjk leven Huist bij uw woeste ontmenschtheid niet:

Gij kunt geen kalm genoegen geven, Gelijk meêwaerigheid ons biedt.

Sluiten