Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

si-o HUGO de GROOT.

Van zijn gedenkboek, dat bet lot der volken reegeit:

Verwoesting drijgt vergeefsch ; een drom van eeuwen wacht Nog op uw glorie, 'tplan der godiieid moet bezeegeld,

Gij moet de Wieg nog zijn , van 't wisflend nagedacht. Gevoelige de Groot voelt Frankrijk's wreede rampen,

Wat lijd zijn tedre ziei, hij ziet elk oogenblik, 't Bevolkt Parijs , bewolkt door vaale neveldampen ,

En hoort het bang gegil van wanhoop , fmart en fchrik , Hij huwt zijn zuchten aan de beè der Christenfchaaren,

God ziet vol tedre zorg hun fmeulend olfer aan, .Straks blinkt/zijn liefdevuur vertroostend op de altaareu t

En 't leven ftrooit alom weer jonge roozenblaan, Gods wenk gebied, de pest verfchuilt in 's afgronds hooien ,

Terwijl zig't aklig graf verzadigt, eindlijk fluit. Nu ftroomt een zuivre lucht, van 't ijs der noorder poolen

En deelt gezondheid, kracht en werkzaam leven uit. Zoo ziet mijn held geftaag de lotverwisfelingen ,

Van 't vrolijk bloeiendst rijk, met flaarende oogen na t Dit alles voert zijn geest ver boven de aardfche kringen;

Daar knielt hij voor den troon der eeuwige gena ,

liet

Sluiten