Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ZESDE ZANO; Ü41 Met voor het leven van haar vader flaag te zorgen,

Die dochter, zoo geliefd, doet met al 't huisgezin . De reinfte tederheid nog in haar levensmorgen

Op 't heerlijkst fchittren, door de oprechtfte kindermin; Cornelia, de vreugd van al die haar omringen ,

Voelt weêr haar zacht gemoed , na knellende angst, geltreeld, Zij ziet weêr 't zoet geluk, de wreedfle ramp bedwingen ,

De norsfche zorg ontvlucht voor welvaarts fchaduwbeeld, Zij fchrijft, de blijde hoop zweeft, op haar vlugge veder,

Daar Hugo op 't papier den kusch der liefde drukt, 't Gevoel kent dit vermaak, zoo fchuldloos zacht als teder,

Wanneer de zoetfle vreugd de blijde ziel verrukt. Het eeuwigwijs beftuur Waakt voor het kwijnend leven, '

Der echtgehooten, die zelfs aan den rand van 't graf De reinfte wellust zien op roozenvlerkjes zweven ,

En danken voor het lot, dat hun Gods wijsheid gaf, Deins , bleeke dood! gij moogt geen dierbaar leven blusfehen ,

Gezondheid vlecht een krans van poëzie roozenbtëan, Eerlang zal 't minnend paar elkander welkoom kusfehen ,

Gods liefde wenkt hun nog op 's levens kronkelpaan i

q ik

Sluiten