Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

( 67 )

Maar neen! ik kan niet wederkeeren,

Hoe duister ook de toekomst zij! Mij drijft, een onbekend vermogen,

Steeds nader aan die donkerheid. Zoo kunnen roer noch zeilen baaten,

Wanneer een florm het vaartuig drijft; De zeeman nadert vast de klippen,

Die hij niet meer ontwijken kan! Helaas! waar zijn die lieve dagen,

Die dagen van mijne eerde jeugd? Zij zijn mij thans als flaauwe droomen

Van ongenoten zaligheid! De ganfche kring van mijn begeerten

Werd, met een' appel, vaak vervuld. Ik fpeelde vrolijk, zonder kommer,

En zag de duistre toekomst niet!

Sluiten