Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van mijn MOEDER. 85

Zij zal om 't best geluk op Aarde voor ons bidden,

Juist niet om overvloed, of al wat voorfpoed heet; Welligt is dit geluk , zoo als voor deezen 't haare,

Verborgen in een poel van zorgen en verdriet. Zij kende de waardij der waereld reeds op Aarde ,

Nu nog veel meer — zij ziet in alles ijdelheid Wat onzen geest niet vormt voor hoogere beftemming;

Die, wenscht zij, zal de vrucht van onze liefde zijn. Dit denkbeeld, dierbre! doet mij van genoegen weenen,

Mijn moeder wenscht, en wij, wij zamen bidden dit, Dan liggen wij ook eens, zoo rustig, zacht te fterven,

En vinden ons bij haar, door liefde zalig, weêr.

■F 3 <**

Sluiten