Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Maurits.

Onlusten

ïuFrank ■ rijk, waai in de Nederlan ■ ders deel neernen.

sctf GESCHIEDENIS

ftilzwijgenverborgen hadt, toonde, van tijd tot tijd duidelijker, dat hij niet gezind was, den Engelfchen zo veel deels in de Regeering afteftaan, als zij gaarne hadden , en men begon meer en meer te begrijpen, het zonder buitenlands Hoofd te kunnen fcellen. Dit veroorzaakte, dat Engeland, wei verre van meerderen onderftand toetefchikken, de beloof Je Krijgsknegten zelfs niet voltallig hieldt (*). Men voege bij deeze oorzaaken van verwijdering, dat deeze beide Volken , ten zelfden tijde eene handeldrijvende Zeemagt oprigtende , den prikkel van naijver op 't fcherpfte gevoelden. Hier werkten de natuurlij, ke trotsheid der Engelfchen en de moed van een eerst opkomende Gemeenebest tegen elkander.

Deeze moed groeide niet weinig aan door het aanzien , 't welk het zelve in Europa kreeg , van dien tijd af, dat het, mm om buitenlandfche hulpe verlegen , toonde, door eige magt zich te kunnen verdeedigen. Welk eene eer voor de Nederlanders! zij werden verzogt, eenen Throon te verdeedigen , voor welken zij 2ich, weinig jaaren geleden, nedergeboogen hadden, om, op de onderdanigfte wijze, de Heerfchappij aantcbieden. Wij hebben voorheen gezien , welke redenen den Koning van Frankrijk bewoogen, om deeze aanbieding van de hand te wijzen. m Hendrik de III, de agting en't vertrouwen

(«) Bor , XXVI. B. bl: '50 — 58. AS. Publ. AngU Tom. VII. P. I. p. 1. 16. 17. 21. 26. Groth Anna/. p. 101.

Sluiten