Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

86

GESCHIEDENIS

Maurits.

ontkomen, in 't bezit eener Onafhanglijkheid , ten koste van zo veel bloeds gekogt, in de eerfte oogenbükken der vervoering , voor 't genot der Voorregten , dezelve weder overgeeven ? Eene Regeeringsvorm, onder welke het meer dan twintig jaaren bloeide, verzaaken ? Zou het zo gemaklijk vallen , Menfchen, die het zich eene eere rekenden eenen Vrijen Staat te beftuuren, en welke het niet meer zou weezen, indien de Sfaatsgefteltenis veranderde, te verblinden ? Kon hij hoopen , dat de Prins , tot de Oppermagt verheeven, altoos met Frankrijk zou overéénftemmen , en in de maatregels des Konings treeden ? Was het niet veel voordeeliger, de tegenwoordige Regeeringsgefteltenis te laaten , zo als dezelve was, in de verwagting , dat de verdeeldheden onvermijdelijk, in een zo zeer zamengefteld Staatsbeftuur, altoos Vrienden aan Frankrijk zou verfebaffen ? Zag een hart, zo opregt als 't zijne , de onregelmaatigheid en het gevaar niet! van het Plan, door het Franfche Hof ontworpen , om door belooningen en jaargelden Voorftanders in den Staat te houden? Zijne laatfte Brieven wijzen uit, dat deeze denkbeelden hem voor den geest kwamen. Hij bepaalde zich daarom tot één der hoofdvoorwerpen zijner Onderhandelinge, om naamlijk alle zaaden van misverftand en onéénigheid tusfchen Maurits en Oldenbarneveld uitterooijen ; deeze, opgroeiende, zouden, zijns agtens, den Staat ten val brengen: ook zogt hij de Staaten te bevestigen in de liefde tot het nieuwe Gemeenebest, ten einde zij het nooit in de gedagten kregen ,

om

Sluiten