Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

406 GESCHIEDENIS

ïiAURITS.

Middelen , aangewend , om de Regters ovenehacien tot het vellen van een doodvonnis.

ten tweede maale, in gevaar te begeeven. Hij kot! niet zien , dat de raad eer Engeifchen , om eene vöotbeeldlijke lbaf-oefei.ing aanhoudende , heunde op eene genoegzaame kennis van de gefteldheid des Lands. Aiie pijniging veroordeelde hij , en nog meer de doodhtalfe : verklaareude , dat, in een tijd van tweefpalt, een tijd , waar in beide de Parüjen oordeelden gelijk te hebben , en geheel Europa het oog daar op gevestigd hieldt, Maurits eene onfterflijke eere zou inleggen met den weg van zagtheid en gemaatigdheid te betreeden. Deeze Brief wijst uit, hoe, naar 's Schrijvers oordeel, het vellen van een hard of zagt Vonnis van M.' ubits afhing (*)•

Ook is het blijkbaar, dat, behalven Maurits , en diens Medehanders, wier he:mlijk.e fchikkingen onbekend zijn, de gedagten in 't algemeen daar heenen liepen, om geenen der Gevangenen aan 'tleeven te komen. In 't eerst geloofde men, ciat üldlnbarNEVtLD tot eene altoosduurende gevangenisfe zou verweezen worden, en 't blijk:, dat het meerendeel zijner Regteren niet dagttn, een doodvonnis te zullen moeten vellen (f). Hoe zeer men ook getragt hebbe, dit haatlijk bedrijf te bemantelen, is het nogthans openbaar, dat de voornaamfie Bewerkers ue Regtspieegingeo zo lar.g lieten duuren, om gelegenheid te vinden tot het ontdekken hunner beimUjke

oog-

(*) Aitzema, I. bl. 2. Oldenbarnevelds Eer verdeetigd , bl. 250. 260. (f) Carleton, II.p. 318.369. III. p. 41. 6q. 61.84.

Sluiten