Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

|9l

GESCHIEDENIS

Maurits

Befchuldig ngen tegm Ol

UEVCARNüVELD

onderzogt.

Want ik geloof, dat men, naa deeze gefchiedenis aandagtig overwoogen te hebben , niet zal zeggen, gelijk eenigen, door onkunde of vooringenomenheid, nieermaalen, op eenen veelfchijnenden toon , doen, dat Oldenbarneveld zijne heimlijke flinkfcke bedoelingen hadt. Wij hebben reeds gezien , dat hij, wel verre van zijn Vaderland te willen verkoopen, de édnige was , die 't zelve bewaarde tegen de eerzugtige oogmerken van Frankrijk, op een tijd, dat anderen de beiangen van den Staat verwaarloosden: en kon hij, toen Maurits en eenige Steden eene verbintenis tegen hem aangingen, zich vleijen, hetzelve te verkoopen? Wij hebben, in tegendeel, gezien, dat hij zijn eigen ramp berokkende door het wel te willen dienen. Althans zou men hem van volllagene zotheid moeten verdenken, wanneer men wilde veronderhellen, dat hij zelfs het minhe denkbeeld hadt van het te verraaden. Konden de Franfchen , konden de Spanjaarden hem meer ecrs en agtings bijzetten, dan hij reeds hadt door den rang, dien hij in zijn Vaderland met zo veel toejuiching bekleedde, en met zo veel glans in 't oog van geheel Europa ? Welke waren dan zijne heimlijke ftinkfche bedoelingen ? Hadt hij weezenlijk het leeven van Maurits in cevaar gebragt, met de Waardgelden te Utrecht aantemaanen, om geweld met geweld te keeren,toen de Prins de Regtc-n van Oniifhanglijkheid en Oppermogenbeid fchondt van een Gewest, 't welk hij diende ? 't Is ge;:o:g, een vlugtig oog te flaan op eenige der algemeene cn in 't wilde fchermende hukken,

voor-

Sluiten