Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

430

GESCHIEDENIS

IvJiuaiTS.

weezen het tegendeel: en is het te gelooven , dar een Man, die altoos zo zeer voor de Verdraagzaamheid ijverde, Gevoelens zou omhelsd hebben, die bevestigd zouden worden door de uitbantntig der beste

Vaderlandtniunaars , en met zijn bloed? Tot

Le: misdrjjf, dat hij zich tegen de zegepi aaiende Partij gekant hadt, kan gebragt worden, dat hij de ziel geweest was van alle raadpleegingeu, als ook openbaai een heimlijke maatregelen, tot het iuiieilen der Scherpe Refolutie van den jaare MDCXVU , om liet houden der Synode te weeren, om Waardgelder; te ligten» en ze onder den Eed te brengen der Staaten,

die ze betaalden. Men befcbuldigde hem, dat

hij op zijn eigen naam en zonder gezag gehandeld nadt, fchoon hij zich nooit zou hebben kunnen vleijen te zullen- llaagen , wanneer hij de toehemming der Staaten, eenigen uitgezonderd , niet verkreegen hadt. Hem werd ten laste gelegd, het bedrie¬

gen der Mogenheden, als of de Koning van Frankrijk de beste Bondgenoot, dien 't Gemeenebest toen hadt, zich voor de verdrukte Partij zou hebben kunnen inde

bresfe hellen , zonder de oorzaak te weeten.

Smaadlijk verweet men hem , dat hij de Brieven, welken Koning Jacobus den Algemeenen Staaten, over het ftuk van den Godsdienst, moest fchrijven, zou hebben willen opgeeven , en dat hij zich over. dien Vorst beklaagde, als de oorzaak der Onlusten, 'Ji geen eene volhrekte waarheid was. Die Brieven zelve , welken Jacobus niet wilde aanneemen , en die Oldenbaeineveld aau andere Vorften afvaardig.

de.*

Sluiten