Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

der NEDERLANDEN. 173

De Prins van Oranje, die 'geheel andere inzigten hadt, raadde de Gevolmagtigden , niets weder te geeven. Hij hieldt zich geduurig aan het oude Verdrag der Landverdeeling, en mogt hoope fcheppeu, dat de onverzettelijkheid der Franfchen, om de Vermeesteringen te behouden, een Vrede konde doen mislukken, welke zijn gezag zou verminderen, dewijl men hem min noodig zou hebben. Openlijk durfde hij zich niet verzetten tegen het eindigen van eenen Oorlog, welks last Holland, onder fchulden gebukt gaande , niet meer konde draagen. Hij koos een middelweg , en fprak van een Beftand: geduurende het zelve zou de vrees voor den Vijand werkloosheid

en binnenlandfche verdeeldheden voorkomen.

De Algemeene Staaten , die hij tot het omhelzen van dit plan hadt overgehaald , vorderden , dat Frankrijk, gelijk zij, een Beftand zou fluiten. Eenigen lieten zich ontvallen, dat zij de wet moesten voorfchrijven, dewijl, zonder hen , 's Vijands wapenen alle jaaren voor de Poorten van Parijs zouden verfchijnen.

De Cardinaal de Mazarin , wel voorziende, dat de Spanjaarden de Vermeesteringen , op hen gemaakt, veeleer door een Beftand, dan dooreen Vredes-verdrag, zouden afftaan, was van 't zelfde gevoelen; maar hij vreesde, dat, indien Frankrijk van een Beftand fprak, Spanje zich gelaaten zou het van de hand te wijzenom voordeeliger voorwaarden te bedingen: hij vreesde, Europa tegen Frankrijk in 't harnas te jaagen , wanneer het toonde niei

. . tO!

Frederik

HEiXDRJK.

Inzigten des Prinfen van Oranje.

Staatkunde van Mazarin.

Sluiten