Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Treurgezang.

155

Vertrekt, verdoemden, of - - Myn Zangfler gloeit

van fpyt:

De Hemelwysheid lydt. 3kStampvoette en (lak myn vuist, verbolgen, naar de

wolken ,

Voor 't oog van all' de,volken: Maar Deugd en Lydraamheid bevaaien my, gedwee,

Te draagen al dat wee! 'k Verbeet me, en rag helaas! alH leven, alï de trekken

Der goede Smaak bevlekken ; Met woorden ronder rin, naar regels ronder kracht,

Gewrongen uitgebragt. Een Lier-gedicht, waar in de Taalrwier ,faamgedrongen ,

Als Flaccus, had gerongen, En, rollende van maat, den besten volrin trof,

JVas al ie ryk van /lof, Te duister, 'tHeldenjlulc der Vormveranderingen,

v Geen Nafo's geest deed ringen fVerd , toen 't door Vondel pas in Nederlandsch gewaad

Gejlooken was, verfmaad. Och arm! hoe gaat men veel, in 't huivrig letterriften,

Te raê met heete driften! IVaarom moet Maro juist, in alles, met Lukaan,

Gelyke toonen flaan? Naaraping krenkt den rwier van geestige gedachten :

Ontrenuwt brein, en krachten. Moet elk dan denken, als een ander ? Is 't begrip

De rin, de fneê, het flip, Van IVysneus neérgeret, de vraagbaak, om te dwingen ,

Hoe elk ral moeten ringen? Elk denkt op ryne wys: Rampzalig is '/ verfland, 't Geen Eigenvinding bant!

Schr*y

Sluiten