Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

der Ine ntinge. 339

getuigenis van Uw eigen hart. Springt het niet zomtyds op van vreugde? Voeltge niet eene innerlykc vergenoeging , wanneer Gy Uwe kinderen, boven zo veele anderen, bevoorrecht ziet? Maar kent gy ook wel Uwe verplichting? Tracht gy wel Uwe vrienden en maagen zoo gelukkig te maaken, als Gy zclven zyt? Zoekt Gy wel door opcnbaare bewyzen van Uwe blydfchap hen over te haaien, om door eene gclyke ondernecming,. dezelfde vreugde deelachtig te worden?

Zulke onverwachte .veranderingen gaven my grooten moed. En ik was reeds met de inenting by meer dan honderd, zoo Europeezen, als Inlanders en Slaaven, allergelukkigst gevorderd, wanneer ik, op den ecriicn van Herfstmaand van den voorledenen jaare , in het huis van eenen Uwer braaffte Ingezetenen geroepen wierdt.

Men ftelde my een meisje van vier jaaren voor. Zy fcheen uiterlyk gezond, en bekwaam, om de inëntinge te ondergaan (Ik ben verplicht, dit hier by te voegen, om den laster, dien men den Ouderen en den Geneesheer heeft zoeken aantewryven, als of dit Y 2 kind

Sluiten