Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

264 De tweede en derde verloochen.

ten vindende, en blijkbaare poogingen om to dea*. ontvluchten hem meerder in verdenking moe] ften brengen, vond hij 't veiligst de houdinjj van onverfchrokkenheid beftendig te blijver! vertoonen. Evenwel de genen die daar bil Honden,door de dienstmaagd aangefpoord,bel gonden haar geloof te geeven, en, zo als J oJ hannes bericht, zij onderzochten hem me] vraagen, zeggende : zijt gij ook niet uit zijnl discipelen ?

Het fpreckt van zelve, dat deze herhaald] befchuldiging, door meer dan e'ene dienstmaagj aan hem gedaan , zijne verlegenheid moen vergrooten: dit was zo veel te fterker, om dal een van de dienaaren niet alleen die befchuldu ging overnam, en aandrong, maar dat zelfj de menigte het zich begon aantetrekken, en bi hem onderzoek te doen, of het niet waarlij] zo was, als de dienstmaagden zeiden.

Petrus wilde zich verder redden , h: hield zich aan de ontkenning, die hij eerst ha gedaan: hij loochende het, en zeide tot die an dere dienstmaagd, mensch ik ben niet een va: die, hij antwoordde op de vraag aan hem ge daan, ik ben niet uit zijne discipelen, zo lot chende hij het wederom, en zo verloochende hij 00. wederom zijnen Heer.

Maar de verlegenheid klom nu zo hoog b:

- ' è Si hem

Sluiten