Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

C 370 )

is, dat hij de beste dagen en vermogens den wellust, der zonde gegeven heeft, — welke de vreeslijke gevolgen zullen zijn , dat het nog tijd is om aan zijnen Schepper te denken, hij zal ü dikwerf met veragting afwijzen en zijn voornemen, om in zondigen te willen voordgaan, u te kennen geven.—

Men verwondere zich niet over deze zijne lusteloosheid tot het goede — zijn . zwakke toeftand brengt dit alleszins mede. Hoe zoude hij zijnen God dienen? Hoe zoude hij eene grondige wetenfehap van hem, van de godzaligheid verkrijgen en zijne ziel inprenten? De verdroogde herfenen zijn onbekwaam, om nieuwe begrippen te ontvangen. Het geheugen heeft geen godlijke waarheden opgefloten. De voortellingen der wijzen gaan voorbij als de nagrgëzigten , zij laten geen voetflappen na. De ongemakken des lichaams hebben het verftand verduisterd. Het lichaam kan de ziel tot geen wezenlijke werken kragten verkenen. Doove ooren kunnen de gewigtige waarheden niet ontvangen , donkere oogen Gods wonderen niet befchouwen, en kreupele voeten'met meer wandelen naar de wooning des Allerhoogften. 't Is dan te laat naar de kennis, naar de deugd, naar de godzaligheid te ftaan, wanneer de kragten vergaan zijn; wanneer de ziel zich van de afgefleten werktuigen niet meer kan bedienen, om geregeld te denken; wanneer de eene toeval na de andere de oplettendheid ftoort en het verftand geen ftilte gunt; wanneer het werk van te overleggen te gelijk ontftaat en ophoudt. — "Zulk een oud zondaar zal dus ongaarn naar de vermaaningen ter bekeering luisteren , meestal zal hij dezelve met veragting afwijzen.

Laat ik 'er bijvoegen : zijn verouderd lichaam teek vruchten , die ook in dien tijd hem ten goede onbuigzamer maaken. En dezen zi'n voornaamlijk eigenzinnigheid en gierigheid. — Eigenzinnigheid, een natuurlijk gevolg

van

Sluiten