Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

< 153 >

eene zoo gewigtige keuze te moogen beraaden, waar op ik van Hoogstdenzelven een zeer beleefd antwoord ontving, gedateerd den oden dito.

Dit uitfiel verminderde' mijne ilingeiingen en bedenkingen niet veel. -— Van den Rotteidamfcben kant drongen veelen ten fterkften aan, dat ik onder hen verblijven , en eene gunftige verandering van mijn lot en den triomf der rechtvaardigheid zou afwagten. De Groote Kerkenraad zondt mij daar toe eene expresfelijk benoemde Commisfie., bekleed door den toenmaaligen Prsefes, mijnen waaiden Collega le sage ten broek, deszelfs Ouderling van loo, en den Prsefes der Broederen Diacónen van os; welke poogingen ook inzonderheid van den kant mijner Leerlingen werden aangedrongen. — Maar niet min iïerk waren de Oost-vriefcbe aanzoeken tot mijne overkoomst, in veele Brieven van oncerfcheidene Clasfen van menfchen , welke alles in het voordeeligfte en aanneeraingswaardigfte licht plaatfien, en onder welke de broederlijke en godvruchtige Brieven van den Eerwaardigen rud. henr. taute, waardigen Lutherfchen Leeraar te Leer , het fterkfie fpraken tot mijn hart, en die van zijnen Gereformeerden Amptgenoot snethlage, mij van alles, wat mij daar vreemd en onbekend was , de rondlte en volleedigfie ophelderingen verfchaften.

In deeze onaangenaame omftandigheden meende ik echter niets te moeten verzuimen , om een einde te verkrijgen aan mijne zaak in queftie, welke in den Haag, door de veelheid der beezigheden van het Beftuur, fteeds hangende bleef.

Op den oden Maart fchreef ik, ten dien einde, een Misfive aan den Burger chakdon, waar in ik, na eene zeer korte recapitulatie der gronden mijner hoop, eh eenige aanmerkingen op de tegenwerkende poogingen, hem verzogt om eene Ipoeüige en gunftige afdoening, „ En (fchreef ik ten flotte) hoe „ het dan ook weezen mooge , bewijs mij deeze „ ééne gunst , dat het Rapport en de Decifie niet „ langer blijve uitgefteld , en ik Jpóedig weeten „ mooge, of ik en de mijne zeegen en dankfiof, ,, dan traanen en verdriet, tot ons lot zullen ver„ krijgen."

X 5 De

Sluiten