Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

beza dit fpcelgoed met haar broeder, fpeeldö daarmede ■— en zie daar, 't was zeven uuren eer Zij er om dacht.

• Ach! riep ze, daar is- hét reeds zo laat, en nog kan ik de fabel' niet van buiten — met een greep zij naar haar boek.

Nog niet ? zegt f r i t s ; o ik heb ze reeds voorlang in mijn hoofd. ——

■ Laat mij dan nu maar leeren — was het geem. lijk antwoord van s o p h i e.

Haar broeder liet haar alleen , zij las de fabel over en weder over, doch was zeer bevreesd dat zij dezelve tegen agt uuren niet zou kennen • (want op dat uur kwam vader aan de avondmaaltijd)—De vrees ftelde haar te meer buiten ftaat, om te kunnen leeren , zij beproefde het eenigenmaal, of zij iets onthouden hadt, dan te vergeefsch — zij wist niets. Nu fchoof zij de fchuld op de fabel; dan was ze te lang, dan te moeilijk; haar jonger broeder hadt

die echter van buiten geleerd Eindelijk begon

zij van verdriet te weenen. De tafel werdt gedekt: het was agt uur : vader kwam , haar broeder

wist de fabel prompt van buiten, en sophia

wist'nog geen zes regels: nu moest zij te huis blijven , en wiens fchuld was het ? wiens anders, dan haar eigen fchuld —. want hadt zij haar moeders

raid

Sluiten