Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

C 187)

zij met u, op uwen weg, —1 Moer kon hij niet fpreken. Karei vloog hem om den hals; neerï lieve vader! zeide hij , dat nooit, zo lang ils niet vast kan veronderftelien, dat ik u in gelukkiger omftandigheden weder ontmoeten zal. Gij' hebt nog tijd om het te overleggen. — lk ■ Kart niet zeggen, wat ik al gevoel — u ziek te verlaten,! _ en dat waarom? — Wij hebben immers aan geen ding gebrek. - God heeft onstot dus verre geholpen — hier brak een vlced van traanen Zijne woorden af. — Zijn vader zocht heti langs een zachten weg te overtuigen , hoe ondankbaar hij jegens God zou handelen , indien hij dit aangeboden geluk van de hand wees, Hl* dien het God behaagt ,' voegde hij er bij, dan zien wij ons alle gelukkig weder — zo niet — uw bijzijn kan mij mijn leven wel veraangenaa. men, maar niet verlengen. *— Zal ik niet al» tijd moeten vreezen , hoe het u en uwen broe*

der gaan zal ? Neen lieve kinderen ! reist

naar Batavia, cn mag ik berigt ontfangen, dat g.) wel en behouden aldaar aangeland zijt, dan zal mij dat meer vreugde baaren, dan wanneer gjj hier bij mij waart, en.ik dagelijks met de zorgenvoor uwen toekomenden wclvaard bezwaard was.

Zo fprak vader Robert, -en Braaf hart, die nog dien zelfden avond van alles onderricht werdt,

on-

Sluiten