Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

( 8o )

leggen. was intusfchen door die flag zeer

ontfteld geworoen, hij gaf geen antwoord.

Intusfchen kwam er een boer bij hen>, die hun Zeer vriendelijk en beleefd groette, —

Woont Gij in dat gindfche dorp, mijn Vriend? vroeg de Leermeester. — Ja, zeide, de landman. Dan zult gij, hervatte de ander, wel de goedheid wiilen hebben , om ons eenigen tijd in uw huis optenemen, ten einde ons te verfchuilen voor het onweder. —-

Zeer gaarn, antwoorde hij, doch de affiand is te ver; de regen zou ons overvallen, en wij doornat worden. — Hier, in dit boschje, is eene beteie fchuilplaats, die ik u zal aanwijzen.

Zij gingen derwaards, en vonden eene ongefloten hut, voor het vee, — die in eene kleine vlakte ftondt, en welke vlakte, van rondsom met hooge eiken boomen omringd was. — Ja, zeide de Leermeester , hier kunnen wij het onweder veilig af* wachten , — al zou het over ons hoofd heen trekken.

Laivdm. En waarom gelooft gij dat?

Leerm. Omdat, al trof de blikfèmftraal dezen omtrek, dezelven veeleer die hooge eiken zou treffen, welke ons omringen, dan deze laage hut, en zie caar, gindfche eik, die boven aan den top zo veele verdorde takken heeft; - deeze beveiligt

de-

Sluiten