Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

«erïe A'ardbeeving ? Helaas neen, wy zelf zyn 't, wy millioenen Menfchen, die den Oorlog niet bégeeren, die den Oorlog verfoei jen, wy zyn 't die door de onbegryplykfte blindheid dwaas, lafhartig genoeg zyn om aan een handvol andere Menfchen als wy, die den Oorlog begeeren, niet te beletten dat ze gevoerd kan worden.

Wat! zal eens 't Nagedacht, zich moedig van dat Monfter óntflagen hebbende . , . . t Nageflacht? maar waarom altvd 't Nagedacht? Zyn wy dan niet't geen 't Nageflacht zyn zal, Menfchen met Hoofd en Armen? Wat belet ons dan van he* den af zóó wys en moedig te zyn als zy zekerlyk, zoo vvy haar dezen roem lafhartig overlaaten, ten eenigen tyde wezen zal.

• Ach, myne Vrienden, denkt doch, dat t toekomende niets voor ons is, denkt doch dat niets ongerymder zyn kan als de oogenbliklyke en gewisfe geneezing van eene tegenwoordige ramp, op de be* lachlyke troost dat 'er onze Achter-Klein-Kinderett niet van geplaagd zullen zyn, aan de tyd oVertelaaten! Maar waar zoude 't doch aan haperen j dat wy nu niet doen zouden 't geen door Onze Nakomelingen zekerlyk gedaan zal Worden? Waar zoude 't aan haperen dat wy zelfs niet beter deeden dan zy misfchien doen zullen? ó myne Tydgenooten, laat ons met vereenigde kragten dat Monjter fmooren, maar fmooren zonder dat 't een droppel Bloeds koste J Wy kunnen 't, zoo we 't fiegts willen, wy zullen 't willen, zoo wy de groote waardy van Menfchen te zvn, Menfchen zoó wel als Koningen en Vorsten te zyn, recht leeren gevoelen. De billyke verontwaardiging van de Menschheid vernederd, vertreden te zien; de roem van ze, en voor ons zelf, en voor onze Natuurgenooten, in haar luister te helpen herftellen; de zekere hoop van t geluk der Waereld te zullen bevorderen. . . . Welke Drangredenen, voor ieder een, hy zy wie hy zy, om tot dit, ongetwyfFeld Gode aangenaam Weik, op eene betaamlyke wyze, 't zyne toe te ^gen-

Sluiten