Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

€ i°4 >

haaren Echtgenoot geweeven heeft , in de beek, wasfchen.

Gontier, het bosch , onder de verdubbelde flaagen zyner byl', doende weergalmen, fpoèd zich in zyn werk s door het gevoel zynsgeluks, en , als dè olmen met een fchriklyk gekraak, hetWelk de weerklanken doet zugten, de zon hunner] groene blaaderen bedekt hebben , neemt hy een oogenblik rust, om de Gooden voor de kalmte, die zy hem vergund hebben, te-danken.

„ Ik weet niet, zegt hy, waarom men

aan die paleizen, door marmere colom,, men onderlleund, aan die kostböare rust„ bedden , aan die heerlyke behangzels , y daar het goud en purper den arbeid aan j, betwisten, zoo veel waarde hecht. Ik, „ voormy, vrees in mynehutniet, dateenval-

fche vriend, een nydigaart, een boos,, doender, met het fchaapsvel omtoogen ,

myn leeven zal vergiftigen. Ik heb niet te „ dugten voor de verpligting, om eenen J5 doodlyken drank uit eenen gouden beeker

Sluiten