Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

manlijken tabbaaard omhangende, in eene vlaag van vaderlandsmin, zijne toeftemming geeft aan wetten , waarover hij geen recht had,om te befchikken. Maar kan die drift van een jongman voor eene wettige daad gehouden worden? Hij wist niet, wat de vaderlijke liefde behelsde, hoe kon hij dan de rechten daarvan afftaan ? De Grieken vergeven het mij , maar zij waren in dit ftuk nog barbaaren. De Ouders en het Gemeenebest deden ais die Negers\ van Senegal, Waarvan men zegt, dat zij het huis van hunnen buurman aan den Koning geven , en dat de Koning dit gefcheiüc als rechtmaatig aanneemt.

Kan de Maatfchappij aan eenen Vader toelaten ', dat hij zijne verplichtingen en rechten aan eenen ander overdrage , het zij door zijnen Zoon aan eenen vreemdeling toetevertrouwen, ofwel geheel afteftaan?

Dit is, of ik bearieg mij zeer, een recht, dat de natuur hem reeds gegeven heeft, op voorwaarde, dat het Kind bij die verpiaatzing niets verlieze. De Maatfchappij kan het verzekeren , maar het is onnoodig ; terwijl zij altijd zorg moet draagen, dat de voorwaarden vervuld worden , en dat het Kind daarbij niets lijdt. Maar zij heeft daarop nooit zeer ftreng gedaan , latende den Vader, in dit geval, altijd eene groote vrijheid.

Het komt 'er nu op aan , te weten, of de Maatfchaplijke wetten de macht hebben , om de vaderlijke rechten te bepaalen.

Deze vraag komt mij nog gemaklijker voor, om optelosfen. De Vaders hebben geene eigen , volftrekte rechten , die wezenlijk tot het vaderfchap behooren;

zij

Sluiten