Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Een mooi voorbeeld daarvan uit de classieke oudheid vindt men beschreven bij Ammianus Marcellinus. Belangstellenden kunnen het verhaal uitvoerig weergegeven lezen in het zéér waardevolle werkje, dat dr. De Jong onlangs over de Magie bij de Grieken en Romeinen in de Volks Universiteitsbibliotheek geschreven heeft. In het kort komt het verhaal hierop neer: in 371 na Christus wilden eenige personen weten, wie de opvolger van keizer Valens zou zijn. Zij namen daartoe een ronde schaal op welker omtrek, op gelijke afstanden, de 24 letters van het alphabet waren gegrift. Daarboven werd nu, bevestigd aan een dunnen draad, door een der deelnemers, een ring zwevende gehouden, welke natuurlijk heen en weer zwaaide en daarbij telkens ergens tegen den rand van de schaal tikte. De omstanders schreven nu de letters op welke de ring bij het heen en weer zwaaien aantikte. Deze letters waren: theo d, waarop de proef gestaakt werd, daar de deelnemers overtuigd waren, dat hiermede een zekere Theodorus als opvolger van Valens was aangewezen.

Laat mij even opmerken, dat het orakel juist had kunnen zijn, indien men den geest geheel had laten uitspreken. Valens' opvolger toch is niet de rampspoedige Theodorus geweest, die kort daarop onthoofd werd, maar Theodosius. De beginletters waren dus goed, maar de spiritisten van vóór 1500 jaren waren blijkbaar al even haastig in het op eigen gezag aanvullen van onvolledige orakelspreuken als dat heden deelnemers aan mediumistische séances nog plegen te zijn.

Doch terug tot de techniek; het voorbeeld geeft een techniek aan, welke zooal niet in haar uiterlijkheden dan toch naar haar innerlijk wezen typeerend is: zij maakt gebruik van de onbewuste bewegingen van een mensch om een uitspraak te verkrijgen, welke schijnbaar door een met rede begaafde kracht van buiten wordt ingegeven. De schijnbaar geheel vrij aan zijn draad schommelende ring volgt inderdaad en uitsluitend, de minimale bewegingen van den vinger waarom de draad gewonden is. En deze kleine bewegingen, welke geheel onbewust en onwillekeurig plaatsvinden, drukken, wanneer men een teekentaai vaststelt, dat uit, wat de persoon aan wiens vinger de ring bengelt, bewust of onbewust wenscht uit te drukken. Het is gemakkelijk zich hiervan te overtuigen. Ge neemt een fijn draadje minstens een halven

Sluiten