Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wij laten onze kinderen leeren, om hun geluk te bevorderen. Wij moeten hun dus vooral dat leeren wat hun in het later leven te pas kan komen. En zie, daar staat Heracles aan den tweesprong: Wie zijn eigen geluk en dat zijner kinderen vooral zoekt in materieele bevrediging, in economische welvarendheid, die geve hun een opvoeding welke hen in zoo kort mogelijken tijd voor een loonend beroep klaar maakt. Wie het geluk in zichzelf zoekt, in geestelijke bezonkenheid en bezonnenheid, die verkiest de classieke opleiding.

Tot zoover de beteekenis van de classieke richting voor het individu. Natuurlijk weerspiegelt zich in de samenleving de geest der enkelingen. De school der „realia", de school van het positivistisch materialisme viert thans hoogtij in onze samenleving. Alles draait om stoffelijke en oeconomische belangen. De ideëele waarden: cultuur, beschaving, geestelijke verfijning, staan verre onder pari op de wereldmarkt. Vandaar ook de vernieuwde aanslag op het classieke onderwijs zooals die voorbereid wordt in het laatste wetsontwerp op het middelbaar onderwijs. Wat heeft een „modern" mensch aan het Grieksch? vraagt men zich af. Rechtlijnig teekenen, boekhouden en stenographie zijn immers veel nuttiger! Bovendien is het ongezond zooveel talen te leeren. En liefde voor het Grieksch geeft blijk van een ondemocratischen geest, in dezen tijd hoogst ongewenscht. Dus moet het classieke onderwijs geknauwd. Daarmede wordt aan de cultureele ontwikkeling en dus aan het geluk van ons volk een groote schade toegebracht, want hoezeer men ook in nuchterheid van practisch inzicht den lof zingt van dat onderwijs, dat de kundigste vakmenschen aankweekt, voor de innerlijke bevrediging, dus voor het geluk van een mensch, is gewoonlijk van oneindig veel meer beteekenis het bezit van die geestelijke waarden die niet rechtstreeks in geld of goed of stoffelijke voordeelen kunnen omgezet worden, maar als zuurdeesem in zijn innerste innerlijk doorwerken.

29. GEEST EN LICHAAM.

Prof. C. S. Sherrington is hoogleeraar in de physiologie te Oxford. Hij is op het gebied, dat hij met voorkeur bewerkt heeft: de verrichtingen der

Sluiten