is toegevoegd aan uw favorieten.

Sprokkelingen van een mysticus

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Christus, niet zal vergaan, maar het eeuwige leven zal hebben. Hij zeide: „Ik ben het Licht der Wereld." Het altaar in den Tabernakel had de waarde aangetoond van het offer als middel tot hernieuwing, tot wedergeboorte, daarom zeide Christus tot Zijn discipelen: Niemand heeft grooter liefde dan degene, die zijn leven geeft voor zijn vrienden. Gij zijt mijn vrienden. — En terstond aanvaardde hij een offer, dat, in tegenstelling met de algemeen gangbare orthodoxe meening, niet volbracht werd in een paar uren van lichamelijk lijden aan een materieel kruis, maar dat de eeuwen doorgaat, als de offers, welke werden gebracht op het altaar van den Tabernakel in de Woestijn, want het brengt een jaarlijksche nederdaling in de aarde met zich mede en een ondergaan van alles, wat de beperkende aardsche toestanden voor zulk een grooten geest moeten teweeg brengen.

Dit moet voortduren, totdat een voldoend aantal menschen zoodanig is ontwikkeld, dat zij den last van den duisteren bol, dien wij de aarde noemen en die als een molensteen om den hals van de menschheid hangt, en verderen geestelijken groei belemmert, op zich kunnen nemen. Totdat wij leeren om te volgen ,,in Zijn voetstappen, kunnen wij niet verder groeien naar het Licht.

Er wordt verteld, dat, toen Leonardo da Vinei zijn beroemde schilderij „Het Laatste Avondmaal had voltooid, hij het aan een vriend toonde en diens oordeel vroeg.