Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vonden, dat het niet in logische volgorde geschreven was, en beraamde een plan van omwerking, dat Mevrouw Blavatsky goedkeurde. Het geheele manuscript werd toen getypt.

Even voor dit werk gereed was, verhuisden H. P. B. en haar vrienden naar 17 Landsdowne Road, Notting Hill te Londen, waar Gravin Wachmeister en anderen zich bij hen voegden, en daar werd het eerste Hoofdkwartier gevestigd.

Eerst maakte men schikkingen de Geheime Leer door den Heer George Redway te laten uitgeven, die ook Lucifer uitgaf, het tijdschrift, dat kort tevoren door H. P. B. was geschikt en dat sedert dien Theosophical Revieuw genaamd wordt, maar daar zijn voorstel financiëel niet bevredigend was en een vriend van Mevrouw Blavatsky aanbood het geld te verschaffen, werd er in Duke Street te Londen, een kantoor gehuurd, met als voornaamste doel de Theosofische Vereeniging in staat te stellen het uiterste voordeel uit haar pennevruchten te doen trekken.

Over de verdere historie van het schrijven van de Geheime Leer valt weinig te vertellen, ofschoon nog verscheidene maanden van hard werk noodig waren, alvorens het geheel gereed was voor de pers. H. P. B. las en corrigeerde twee stel drukproeven, toen een stel pagina-proeven en tenslotte een revisie in blad, corrigeerend, veranderend en toevoegend tot het laatste toe, met als gevolg, dat de drukkersrekening voor de verbeteringen alleen 1.500 dollar bedroeg.

Dit is de geschiedenis van de Geheime Leer — een verhaal, dat, zooals het boek zelf, door de meerderheid der menschen bespot wordt, niettegenstaande zijn echtheid bevestigd is door vele personen van gezond verstand en onberispelijken levenswandel. Zooals in het geval van Copernicus en anderen, zal eenmaal de wereld wakker worden en bemerken dat deze veel beleedigde vrouw gelijk had. Zal voor haar een monument opgericht worden? Wie weet? Of dit gebeuren zal of niet, het feit blijft dat de Geheime Leer zelf en de genegenheid, die iedere bestudeerder, die door de schrijfster geholpen is, voor haar koestert, een monument is van meer blijvende aard dan een van marmer of brons. Want, hoewel de Meesters de eigenlijke schrijvers van het werk waren, laat ons niet vergeten, dat het de ijver en toewijding van H. P. B. waren die haar zoo uitstekend geschikt maakten als werktuig voor hun gebruik; en zonder dien ijver en die toewijding zouden wij heden niet bezitten het grootste der moderne werken over occultisme — de Geheime Leer.

Sluiten