Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

melkweg niet vertoont, aireede verre buiten de grenzen van het stelsel reikt.

Ons stelsel is dus, concludeert hij, „een zeer uitgestrekte, vertakte, samengestelde opeenhooping van vele millioenen sterrenHet aantal sterren dat het volgens Herschel's gegevens zou bevatten bedraagt 75 tot 100 millioen, maar Herschel zelve geeft geen nauwkeuriger opgave dan „vele millioenen".

Dit is dan het stelsel van 1785.

Aan het einde van zijn publicatie noemt hij vele andere nevels op die, volgens zijn meening, ook galactische stelsels zijn. De dichtst bijzijnde en grootste van deze is de Andromedanevel. Haar afstand wordt op twee duizend maal de afstand van Sirius geschat, d.i. op 4000 parsec of 13000 lichtjaar. Combineeren wij deze geschatte afstand met Herschel's schatting van de schijnbare diameter, „meer dan anderhalve graad", dan vinden wij voor de ware doorsnede 50 tot 60 Herschel-eenheden, of 100 tot 120 parsec, terwijl de doorsnede van ons eigen stelsel volgens Herschel's teekeningen, ongeveer 850 eenheden, dus 1700 parsec is.

De grondslag, waarop Herschel's eerste the-

Sluiten