is toegevoegd aan uw favorieten.

De teekenen des tijds

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kankergezwel, dat onder ons ook reeds de staatsen stadsambtenaren heeft aangestoken, die al begonnen zijn, zich het recht toe te kennen', om in hunne afzonderlijke vereenigingen ontevredenheid jegens stad of staat te toonen bij wijze van bedreiging met, of besluit tot, gezamenlijke staking. Een staat, die dat moet dulden, is in beginsel verloren; hij moet op den duur chaotisch worden. En zoo brengt het democratisch gewordene volk in zijne 'souvereiniteit' op den 4ulir onherstelbare schade toe aan eigen werkelijk, van de ruimere of hoogere gemeenschap onafscheidelijk, belang; het woelt, breekt af, teert op, verdoet en ontreddert, om van 's lands welvaart en bet hoogere in de samenleving ten slotte weinig of niets over te laten. Want edele schoonheidszin, echte heiliging des gemoeds en ware redelijkheid van oordeel zijn geene zaken voor de democratie; die blijft veeleer bevorderlijk aan platheid en gemeenheid, aan omkoopbaarheid en onverschilligheid omtrent al het hoogere. Een bloei onzer samenleving moge mijnentwege niettemin een tijdlang nog van buiten zijn aan te wijzen, — innerlijke voosheid is er nu al, en zal zich nog meer verspreiden, allereerst in en uit de groote steden. Want de mensch van de groote steden is of wordt een verlóópen mensch; hij is of