is toegevoegd aan uw favorieten.

De mystieke opvatting van Kerstmis.

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en geeft nieuw leven aan de aarde, om hiermede de werkzaamheden der natuur gedurende het komende jaar voort te zetten.

Dit is het begin van het groote cosmische drama: „Van de Kribbe tot het Kruis", dat zich jaarlijks gedurende de wintermaanden afspeelt.

Cosmisch wordt de zon geboren in den langsten en donkersten nacht van het jaar, wanneer Virgo, de Hemelsche Maagd te middernacht boven den oostelijken horizon staat om het onbevlekte kind voort te brengen. Gedurende de hierop volgende maanden gaat de zon door het boosaardige teeken Capricornus*), waarin, mytisch, alle machten der duisternis samengetrokken zijn in een woedend pogen om den Lichtdrager te dooden, een phase van het zonnedrama, die mystiek aangeduid wordt in de geschiedenis van Koning Herodes en de vlucht naar Egypte, teneinde aan den dood te ontkomen.

Wanneer de zon in Februari in het teeken Aquarius, den waterman, komt, hebben wij den tijd van regen en stormen. Evenals de doop den Heiland op mystieke wijze de wijding geeft voor zijn werk van dienst, zoo maken de stroomen vocht, die op de aarde vallen, haar zacht en week, zoodat zij de vruchten voortbrengen kan, waardoor het leven van hen, die hier wonen, verzekerd wordt.

Dan vervolgt de zon haar loop door het teeken Pisces, de visschen. In dezen tijd van het jaar zijn de voorraden van het vorige jaar bijna geheel verbruikt en is het voedsel van den mensch schaarsch. Daarom komt de Groote Vasten van Asch-Woensdag tot Paschen, die voor den aspirant, hetzelfde ideaal vertegenwoordigt als door de zon cosmisch vertoond wordt. In dezen tijd valt het carne-vale „het afscheid van het vleesch, want ieder, die naar het hoogere leven streeft, moet te eeniger tijd afscheid nemen van de lagere natuur met al haar begeerten en zich voorbereiden tot het Pascha**), dat dan nabij is.

In April wanneer de zon den hemelequator kruisten in het teeken Ariës, het Lam treedt, staat het kruis als een mystiek symbool van het feit, dat de candidaat voor het hoogere leven moet leeren de banden of verstrikkingen des doods af te leggen en een aanvang maken met de bestijging van Golgotha, de plaats in den schedel, en vandaar den drempel overschrijden naar de onzichtbare wereld. Eindelijk, in navolging van de klimming der zon naar den noordelijken hemel, moet hij leeren dat zijn plaats bij den Vader is en dat hij tenslotte tot die hoogverheven plaats moet opvaren. Daarenboven, evenals de zon niet in dien hoogen graad

*) Steenbok.

**) Arameesch: Pascha, Hebr. Pesach, Joodsch feest ter herrinnering aan de verlossing uit Egypteland.

De doodsengel ging de huizen der Israëlieten, die bloed van een geslacht lam aan de beide posten en den bovendorpel van hun voordeur gestreken hadden, voorbij. Hij sloeg alle eerstgeborenen van de Egyptenaren (Tiende Plaag).

Het woord Pascha beteekent: voorbijgaan.

Met „passover" bedoelt de schrijver waarschijnlijk: „het voorbijgaan van het oude, de intrede van het nieuwe, de „wedergeboorte" als occult feit.