is toegevoegd aan uw favorieten.

De mystieke opvatting van Kerstmis.

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HOOFSDTUK VI.

DE NIEUWGEBOREN CHRISTUS.

Reeds dikwijls is in onze literatuur gezegd, dat het offer van Christus geen gebeurtenis was, die op Golgotha geschiedde en die eens en voor goed in een paar uur tijds ten einde liep, maar dat de herhaalde mystieke geboorte en dood van den Verlosser durende cosmische voorvallen zijn. Hieruit kunnen we dus het besluit trekken, dat dit offer noodig is voor onze stoffelijke en geestelijke evolutie gedurende de huidige phase onzer ontwikkeling. Daar de jaarlijksche geboorte van het Christuskind nu nadert, biedt zij ons weer een nooit oud, altijd nieuw onderwerp voor meditatie, waaruit wij voordeel kunnen trekken door het te overwegen met een gebed, dat het in onze harten een nieuw licht scheppen moge, dat ons tot gids dient op het pad der wedergeboorte. *)

De apostel gaf ons een treffend schoone aanduiding van de Godheid, toen hij zei, dat „God Licht is." Daarom is het „licht" gebruikt om de natuur van het Goddelijke te verduidelijken in de leeringen der Rozekruisers, vooral de verborgenheid der Drievuldigheid in de Eenheid. In de Heilige Schriften van alle tijden wordt duidelijk onderwezen, dat God één en ondeelbaar is. Tegelijkertijd vinden we, dat evenals het ééne witte licht gebroken wordt in drie oorspronkelijke kleuren, rood, geel en blauw, zoo ook verschijnt God gedurende de openbaring in een drievoudige functie door de uitoefening van de drie werkzaamheden, schepping, instandhouding en ontbinding.

Wanneer Hij de eigenschap schepping openbaart, verschijnt God als Jehovah, de Heilige Geest; Hij is dan de Heer van wet en voortbrenging en straalt de voortbrengingskracht der zon indirect uit door de satellieten of manen van alle planeten, waar het noodig is om aan de ontwikkelende wezens lichamen te verschaffen.

Wanneer Hij de eigenschap instandhouding openbaart, teneinde de lichamen, door Jehovah onder de natuurwetten geteeld, in stand te houden, verschijnt God als de Verzoener, Christus, en straalt de elementen, liefde en kracht der wedergeboorte direct in iedere planeet, waar de schepselen van Jehovah deze hulp behoeven om zich te bevrijden uit de boeien van sterfelijkheid en zelfzucht, teneinde onzelfzuchtigheid en eeuwig leven te verwerven.

Wanneer God het Goddelijk vermogen van ontbinding in werking stelt, verschijnt Hij als De Vader, die ons terugroept naar

*) De schrijver bedoelt hier niet reïncarnatie of herbelichaming, maar regeneratie, wedergeboorte als occult feit op den weg der mystieke eenwording. Zie aant. bi) Hst. IV „Pascha."