Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ZESDE HOOFDSTUK.

De Pausen tegenover het absolutisme. Ongeloof en voorbereiding tot de revolutie.

§ 163.

De Pausen tegenover het absolutisme.

Sandini, Vitae Pontificum Romanorum, Ferrariae 1754. Guarnacci, Vitae et res gestae R. Pontificum et CardinaHum (1670—1721), Romae 1751 s. 2 Tom. Novaes, Elementi della storia de' Sommi Pontefici, ed. III, Roma 1822 ss. Tom. X ss. Ranke, Die Röm. Papste in den vier letzten Jahrhunderten, IX Aufl., Leipzig 1889, III Band. Piatti, Storia critico-chron. dei Bom. Pontefici, Napoli 1763—1770, tot Clemens XIII. Roskovany, Monumenta catholica pro independentia potestatis ecclesiasticae ab imperio civili, Quinque-Ecclesiis (Fünfkirchen) 1847, Tom. I en IX.

1°. Uit de boven omschreven dwalingen en anti-kerkelijke twisten bhjktjmeer dan voldoende, dat sedert de tweede helft der XVII eeuw de Kerk heftig werd bestreden en bijgevolg de toestand, waarin de Pausen verkeerden, hoogst onaangenaam en hachehjk moest zijn. In een vrij korte regeering had de voortreffehjke Paus Clemens IX (1667—1669) veel verdriet. Niettegenstaande hij groote sommen gelds tegen de Turken besteedde, ging het eiland Creta verloren. Zijn naam is aan de pax Clementina met de Jansenisten verbonden. Tusschen Spanje en Frankrijk bewerkte Clemens den vrede van Aken. Als zeer voortreffelijk regent wilde hij van nepotisme niets weten, was daarbij letterkundig ontwikkeld, godvruchtig, vol ijver en hoorde zelf biecht in den St. Pieter. Na hem besteeg de tachtigjarige Aemilianus A11 i e r i als Clemens X ») (1670—1676) den pausehjken troon.

') De Bildt, The conclave of Clement X, Oxford 1905. Dezelfde, Christine de Suède et le conclave de Clément X, Paris 1906.

Sluiten