Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

TWEEDE PERIODE

61

daarom houd ik toch niet alleen van je. Ik voel in mijn ziel bovendien een drang, die me onweerstaanbaar naar je heentrekt; ik geloof absoluut en zonder voorbehoud in je; ik geloof alles van je, wat je in ernst zegt, alleen omdat jij het zegt.

't Zal me benieuwen, wat je van Mevr. Versluys vindt.

En dan moet ik je nog wat vragen. Gisteren kwam mijn medeinwoner op Parkzicht, C. Verster, bij mij op mijn kamer, en vertelde mij, dat hij Jan Broedelet had ontmoet, en dat die hem wist te vertellen, hoe mijn meisje heette. Hoe is dat mogelijk, begrijp jij dat? Jan Broedelet is 21 jaar en woont in Hilversum. Hij is heel aardig en onderhoudend, maar altijd een klein beetje wat men noemt „een acteur". Ik had hem natuurlijk nooit over jou gesproken. Alleen had hij, toen hij een dagje bij mij was, zooals hij dikwijls doet, - je bundel opgenomen, en ik vroeg hem toen terloops, of hij je misschien kende. Want de farnilie Broedelet heeft tot voor een paar jaar in den Haag gewoond. Hij antwoordde toen „neen". Zou je mij daarover eens willen schrijven, wat je er van vermoedt?

Nu, hef, nu wordt het koffietijd; ik kus je meer dan je wilt, maar daar laat ik me niet door weerhouden. Een meisje, dat toestemt, om geëngageerd te zijn, moet daar ook noodzakehjkerwijze de gevolgen van dragen.

Jouw liefh. Willem

* #

Bussum, Parkzicht 19 April '99

(Is dat scherts van je over die uitgevers? Of is 'twaar? Wat een typen!)

Liefste,

Je moet me niet kinderachtig vinden, zal je niet? Maar ik moet alweer aan je beginnen te schrijven. Want ik ben vol van je, ik denk aldoor aan je, en dat begint hoe langer hoe erger te worden. Ik sta absoluut alleen op de wereld, en als jij nu ook weg-gaat, dan is alles uit. Ik lees je laatste brieven telkens weer over, om te weten en te voelen, dat je niet van mij vandaan wil. Maar ik had zoo zeker met de post van half één een brief verwacht, omdat je

Sluiten