Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

n6

LIEFDESBRIEVEN

als ze je niet gelooven, „als ik hem een zoen geef, dan doet hij alles voor me. O, Mama, dat is zoo'n gemak!"

Nu, lieve genade-rijke, de blaadjes zijn toch vol-gekomen, nu ea ik dezen nog even op de post brengen. Jeanne, hef hart, teeder omarmt je, je ziende in je oogen, met trouwe overgave,

jouw Willem

Goeden nacht Zegt zacht Je Willem. Wil je 'em?

* *

Bussum, Parkzicht 28 April '99

Allerliefste,

Zooeven heb ik je „Half' gelezen, en ik ben getroffen, zoo buitengewoon als ik je vinden moet, ook op een heel ander plan dan het lyrische, waar ik je tot dusverre alleen op had gezien. En dat doet mij nog meer verlangen naar je roman. Die zal zeker niet minder zijn dan deze novelle, en daar ga ik dan, - tenminste als je 't goed vindt! - een Literaire Kroniek over schrijven, waar je, hoop ik, tevreden mee zult zijn. AUeen heb ik natuurlijk op te passen, dat ik er niet te lyrisch in word. Want dan zouden de menschen toch maar glimlachen, omdat „hij zich zoo opwindt over zijn aanstaande", en dan verhezen mijn beweringen een deel van hun kracht. Maar weet je, wat me een beetje hinderde in je Half? De motto's van Heyermans en Emants, Hef! Wat zij daar zeggen is een gevoelige nuance van de negatie, opgesteld als een positietding, als waarachtige wijsheid, maar die toch niets als een kwasi-interessante en intens-banale gemeenplaats is. Want de waarachtige essentie van 'tintellekt en van de emotie ontbreekt er, dat zweer ik je, totaliter aan.

En jouw natuur, als ik haar goed voel, is, evenmin als de mijne, eene, om op den duur met zulke dingen mede te gaan. Jouw kranige novelle valt of staat ook heelemaal niet met die motto's. Dat is een ding, dat geen andere vrouw of man in Nederland je nadoet, waar zooveel denken en weten achter zit, dat ik nog meer van je ben

Sluiten