Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

152

LIEFDESBRIEVEN

herinneringen mijn verbeelding streelen. O, lief, ik dank je, ik dank je, dat je mij dien tijd 200 goddelijk-mooi hebt gemaakt, - 200, dat ik er met een diep, verrukkend en zalig genot aan terugdenken kan, 20Ó, dat mijn heele verleden verlicht wordt door die 2onnige dagen. O, beter en vaster en volkomener waardeer ik je nu, dan ik tot dusver kon doen, en dieper en zaliger vertrouw ik je, en inniger en heiliger heb ik je lief! O, soms als ik bij je was, en je sprak tegen me, en ik 2ag in je oogen je eerlijkheid en je waarachtige goedheid en je trouw, o, dan kwam er soms een onweerstaanbare drang in me op, je vast te klemmen in mijn armen, en je toe te roepen met hartstocht en innige teederheid: „Willem, ik heb je lief, jou alleen en voor altijd, omdat jij me leven leert, en mijn lot licht voor me maakt, omdat ik je nobel weet en goed en zacht, omdat jij hóudt van mij..."

O, waarom deed ik 'tniet? Wat hield me terug? 'tWas niet alleen de angstige gedachte, dat jij 't misschien niet aangenaam vinden 2ou, want dat kan ik niet goed aannemen, lief, - maar ook en nog veel meer, de onmacht, om mijn diepste voelen uit te spreken, het te zwak zijn, om mij volkomen-klaar te kunnen uiten... Maar je weet 't toch wel, lief, nietwaar, al heb ik 't niet gezegd in duidelijke woorden, dat jij mijn alles bent, en dat mijn leven nog minder dan waardeloos zou zijn, als ik jou niet had, en dat ik de toekomst alleen verdragen kan, in 't veiligend, rustigend weten, dat jij er altijd zal zijn, en me steunen en nelpen zult.

Nu eindig ik, lief, straks schrijf ik weer, bedaarder en kalmer dan. O, ik streel je dierbare hoofd, ik 2oen je handen, je voorhoofd, je wangen.

jouw Jeanne

* *

Bussum, Parkzicht 7 Juni '99

O, lieve Lief! ik weet niet, hoe ik je noemen moet, waarmee ik je moet aanspreken. Wat 2ijn woorden eigenlijk, vergeleken bij een handdruk, of een blik, of zóó iets? Je heerlijken brief ontving ik hedenmorgen, en ik kan je niet zeggen, hoe bhj ik er mee ben. Je verrukt mij tot in het diepste van mijn ziel! Ik zit op mijn stoel, maar kan geen rust vinden; o, ik wou 200 graag, dat ik bij je was!

Sluiten