Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DERDE PERIODE

313

O, Willem, Liefste! Liefste! Wat ben ik hemelsch blij, dat ik je dat telegram heb kunnen sturen! O, ik juich letterlijk in mijzelf, dat alles zoo goed is gegaan!

Vanavond schrijf ik je haarfijn alle details; nu dit maar even: dat Veenstra Walden heeft geaccepteerd op conditie van tweehonderd gulden honorarium; de betaling direct na ontvangst der copie van de vertaling.

O, WUlem, Schat, eenig Lief! Heb üc nu geen prijsje verdiend? O, o, wat heeft 't een ontzaglijke moeite gekost, eer hij toestemde, zonder zelfs den inhoud van het boek te kennen. Want dat wou hij maar aldoor: het boek eerst lezen, of tenminste de verfcding, als die klaar was (het verzoek was eigenhjk heel billijk) maar üc dacht, dan kon hij het wel eens niet nemen, dus dat wou ik niet toestaan. En eindelijk, eindelijk, na eindelooze redenaties en argumentaties van mijn kant, heeft hij ja gezegd.

Ik geloof niet, dat ik het je heb laten merken in mijn brief van vanmorgen, maar, o, Lief, ik was eigenhjk zoo vreeselijk zenuwachtig en zat in doodehjken angst, dat Veenstra eens weigeren zou. Ik heb daar maar niet over gesproken, want als ik niet zou zijn geslaagd, dan zou ik je dat toch pas hebben geschreven, als ik meteen met een ander plannetje voor den dag had kunnen komen. Maar als ik er aan dacht, dat ik wel eens onverrichter zake zou kunnen terugkomen, dan zette ik mijn tanden op elkaar, en zei in mijzelf: „Hij zal". En ik beb 't dan ook gedaan gekregen, dus tel ik de moeite niet meer.

O, Lief, Lief, 't aüergoddehjkste vind ik toch, dat ik je nu eindelijk toch eens positief van dienst zal kunnen zijn! Met duizend zoenen

jouw eigen Jeanne

* #

Bussum, Parkzicht 29 Juni '99 •

Lieve Schat,

Hol is nu weg; ik heb een paar uur met hem gewandeld door Bussum, langs allerlei achteraf paden en wegen, die Jij ook gedeeltelijk kent. De Koningslaan bijv. heelemaal tot het eind, waar hij

Sluiten