Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

404

LIEFDESBRIEVEN

bidden mag, maak je toch nooit ongerust over mij. Ik ben altijd gezond, mijn constitutie is ijzersterk, hoofdpijn en dergelijke dingen heb ik nooit. En je hoeft nooit bang te zijn, dat het briefschrijven mij verveelt of lastig is. Ik zit tóch voortdurend over je te denken, en alles wat dan zoo door mijn hoofd gaat over jou, komt er dan uit en neemt woorden aan, op het oogenblik, dat ik aan je schrijf. - 't Is nu kwart voor negenen. Zoo meteen komt Verster wat bij mij zitten, heeft hij zoo straks gezegd, toen ik beneden thee dronk.

Wat zal dat heerlijk zijn, als je in Augustus weer in Bussum komt. Daar heb ik nu al pleizier van. We kennen elkander nu zooveel beter en we hebben elkaar alleen maar stil in de oogen te zien en je laat dan je hoofd zacht tegen mijn schouder rusten, in de zalige wetenschap, dat je daar veilig bent, en dat je Sterker en Trooster vlak bij je is. Want we hebben elkaar noodig, Jeanne, vind je dat óók niet? Je hoeft je heusch nooit te dwingen om je in te houden, als je soms klagen moet, want ik weet heel goed, dat het klagen geen hebbelijkheid van je is, en dat je alleen klaagt, omdat je werkelijk verdriet hebt. God, God, ik wil je zoo gelukkig maken, mijn goedheid van wil, mijn teederheid en mijn gemoedelijke scherts, tzal allemaal voor jou zijn, allemaal voor jou. Onthoud je dat, Lief?

O, Lief, je weet niet, hoe ik mij tot je aangetrokken voell Want je hebt sterkte-van-wil, maar buitendien een prachtige gemoedelijkheid. En die heb ik net zoo. Tegen de menschen in 't algemeen is 't maar beter, die laatste nooit te laten zien, want de meeste Hollanders missen haar heelemaal, en als ze haar in anderen opmerken, dan maken ze er zoo mogelijk misbruik van. Dat heb ik dikwijls ondervonden. De Hollanders zijn dikwijls droge en nuchtere menschen, heelemaal niet spontaan en met weinig fijn gevoel. Vandaar ook, dat onze nationale literatuur altijd zoo onbeteekenend en saai en vervelend was in vergelijking met die van andere volken. Vergelijk bijv. de verzen van Bilderdijk, die toch op zijn manier een interessante en kranige figuur was, met die van zijn tijdgenoot Goethe! Daar valt Bilderdijk bij af als een ontwikkelde maar grove dorpeling bij een genialen, en fijn-beschaafden, steedschen mijnheer. En vergelijk den ingebeelden, schijnbaar kinderlijk-, maar inderdaad kinderachtig-gevoeligen Multatuli eens bij Heine! Ik heb soms een beetje het land aan ons eigen volk, want ik voel mij in

Sluiten