Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

VIERDE PERIODE

497

(Dit heb ik Vrijdagavond nog geschreven.)

Liefste, wil ik je nu eens zeggen, hoe 't kwam, dat ik dien tweeden brief ook nog zoo opgewonden heb geschreven? De avond-post komt altijd tusschen zeven uur en half acht, en daarom ging ik om zeven uur al uitkijken, en wachtte, wachtte, wachtte, met mijn ellebogen op de vensterbank en mijn hoofd in de handen, en zóó moest ik wachten tot bij half negen; toen kwam hij pas, wat nog nóóit is gebeurd. O, hoe ik 't uitgehouden heb, dat roerloos-stille zitten en dat enerveerend gewacht, - o, ik begrijp het nietl En juist toen ik ging denken, dat ik hem niet moest nebben opgemerkt, en dat hij al voorbij was, - toen kwam hij aan. O, Lief, Lief, kan je nu begrijpen, dat ik door dat wachten inwendig zóó naar geworden was, dat ik niet dadehjk weer normaal kon denken en schrijven? O, ik zeg zoo dikwijls tegen mezelf: Ga toch iets doen, verknoei je tijd toch niet zoo, de post belt immers als hij er is, - maar ik kan niet, ik kan niet, Lief, ik ben volslagen machteloos.

Nu heb ik wel gezegd, Lief, dat ik niet meer over mezelf zou schrijven, - maar dit is als 'tware een uitlegging, een kleine zelfverdediging. Ach, kon ik me zelf nu maar eens krachtig aanvatten, en veranderen, zoodat er van mijn oude ik niets meer overbleef! Maar dat zal wel komen, Lief, langzamerhand, door jouw invloed vooral!

* *

Bussum, Parkzicht 29 Juli '99

Liefste Schat, Zooeven ontvang ik je brief van vanmorgen, en die heeft mij 200 diep getroffen, dat ik er maar dadehjk een antwoord op zal beginnen, al ontvang je dat ook pas overmorgen-ochtend. Maandag. Want wat je daar zegt van dat „zelfmaken van verdriet," dat heb ik precies zóó gehad vroeger: 't was of ik een zids-zelfbeschrijving uit mijn eigen levensboek las, toen ik dat zoo van jou op het papier van ie brief zag staan. Als kind vooral had ik het vreeselijk sterk: ik bleef er altijd heel stil onder, en uitte het tegen niemand, want ik merkte al heel gauw, als ik probeeren ging het te uiten, dat het absoluut verkeerd werd begrepen. Jij bent de eerste mensch, dien ik in mijn leven ontmoet, en die het ook heeft. Met de

Sluiten